Reddingsdienst 'De Panne'

Op deze pagina vind je foto's en enkele overpeinzingen over mijn belevenissen als redder in 'De Panne'. Wil je de zever niet lezen, goed, kijk dan gewoon naar de foto's. Dit was trouwens reeds het tweede jaar dat ik een maand als redder werkte in 'De Panne'. Voor de foto's van vorig jaar, ga naar De Panne, Augustus 1998

Opmerking: Deze pagina, is niet bedoeld als een 'officiële' webpagina van de reddingsdienst van 'De Panne'. Je zult hier niet kunnen lezen, hoe ver je mag zwemmen, Wat een gele vlag betekent. Een organigram van het IKWV zal je hier evenmin vinden. Ik schrijf dit hier gewoon even om misverstanden te vermijden. Wil je toch 'officiële' informatie. Dan vind je misschien iets op deze pagina van de gemeente 'De Panne'.

Zondag, 1 Augustus, was het inderdaad weer zover, een maand werken als redder aan onze Vlaamse kust. Eigenlijk begon het al op 31 Juli, toen werd iedereen verwacht om zijn dienstkledij, toeter en vlaggenstok af te halen op 'headquarters'. Veel vertrouwde gezichten, maar ook heel wat nieuwe. Acht groentjes en enkele 'nieuwe' reeds ervaren rotten, die reeds vroeger of elders hun strepen verdiend hadden. Hoofdredder Roland gaf ondertussen nog een 'briefing'. 's Anderdaags begon het nogal heftig. 1 Augustus was een zondag en het was mooi weer dus ongelooflijk veel volk. Veel tijd om ons op het gemak in te werken was er dus niet! Na vorig jaar op de middenpost gewerkt te hebben, werd ik dit jaar overgeplaatst naar de 'Leopold' post. Die overplaatsing was zogezegd een administratieve vergissing. Ik was blijkbaar gewoon gewisseld met Stijn, maar het blijft natuurlijk gissen, iemand vertelde me dat ze een goede redder nodig hadden op de 'Leopold' of was het nu net omgekeerd. Ieder zijn eigen interpretatie, zeker. De 'Leopold' post is de meest Westelijk gelegen post van De Panne. Dat maakt van de 'Leopold' meteen ook de meest westelijke reddingspost van de hele kust. Voilà, als je dus op het einde van de Leopold toezicht houdt, dan ben je meteen ook de laatste redder in de lijn van de ganse kust. D' er zijn er dus op dat ogenblik maar twee die dat kunnen zeggen. Een in De Panne en een in Knokke. Op een zekere dag sta ik dus als 'meest Westelijke' redder en komt er een bejaard koppel afgestrompeld, die mensen spreken mij aan en vragen of ze al in Koksijde zijn. "In Koksijde?" vraag ik verbaasd. "Jullie zijn al op het einde van De Panne, nog een geluk dat jullie het vragen, want de volgende redders die jullie zouden zien zijn Franse". Dit om aan te tonen dat het assisteren van oudjes ook tot het uitgebreide takenpakket van de redder behoort. Stel je voor dat ze gewoon door gewandeld waren!

Dit jaar waren we ook op het fantastische idee gekomen om onze financiële krachten te bundelen en gezamenlijk een appartement te huren. We lieten ons goedkeurend oog vallen op "residentie" 'Beau Soleil' een appartement voor acht personen. Niet bepaald het luxueuze penthouse dat ik me voorgesteld had maar best wel te pruimen. Inrichtingsdetails kun je hier lezen. Aanvankelijk dacht ik nog; 'dat krijgen we misschien wel niet vol', maar uiteindelijk waren er genoeg gegadigden en waren we zelfs met negen. Een zeer verscheiden allegaartje van redders, redsters en vriendin. De bedoeling was om er wat goedkoper vanaf te komen dan in het geval mochten we elk iets aparts huren. De fun namen we er wel bij. Nu ja, fun. Niet evident om met zoveel mensen een maand samen te hokken. Zeker niet als er op budget gekookt moet worden. Uiteindelijk is dat allemaal goed meegevallen, uitgezonderd de kleine niet te vermijden spanningen die er wel eens waren, voornamelijk discussies over fruit en fruitsap. Iedereen had zowat zijn eigen manier om zijn frustraties af te werken. Er waren er zelfs die 's morgens vroeger opstonden om te gaan lopen. Een bevlieging waaraan ik in het prille begin ook een paar keer toegegeven heb, maar die naargelang de vakantie vorderde stilletjes aan minderde. Ik was er trouwens niet rouwig om dat niemand anders van het appartement ook op de 'Leopold' post werkte. Zo had ik tenminste nog wat recuperatietijd. Enige nadeel was dat ik 's morgens het verste moest fietsen. In principe moest ik dus vijf minuten vroeger opstaan dan de rest. Vervelend!

Wat het werk betreft hadden we pech met het weer. Augustus is normaal volgens Belgische normen goed te doen, maar in tegenstelling met vorig jaar was dit duidelijk niet het geval. Enkel in het begin van de maand en enkele van de laatste dagen hadden we goed weer. De rest van de maand een kwakkelweertje, zelfs regelmatig regen. Het was trouwens opvallend hoe vaak het begon te regenen net voordat de dienst erop zat. Redelijk vervelend. Het flauwe weer was wel een spelbreker, want met slecht weer, minder volk op het strand en de uren kunnen traag verstrijken als je daar alleen aan het water staat. Nee, geef mij maar 'vollen bak' toeristen. Ze kunnen enorm vervelend doen, maar dan heb je tenminste iets te doen.

Werken als redder is tof, maar wat het nog toffer maakt, zijn de 'activiteiten' na de diensturen. Net zoals vorig jaar kwam de 'ambiance' wat traag op gang, maar zoals voorzien zorgde de doop voor wat teambuilding. De toestand van mijn portefeuille is trouwens een goede ambiancemeter. De eerste week kwam ik gemakkelijk toe met het vooropgestelde budget, maar naargelang de weken vorderden werd dat budget telkens meer en meer overschreden, met enkele exuberante excessen als climax, anticlimax voor de prortefeuille. Het voetbalmatchke met bijpassende barbecue en fuif in Middelkerke zorgde ook voor heel wat 'fun'. We gingen er weliswaar op onzen bek, maar onze ploeg was de enige met fel supporterende 'cheerleaders'. Omdat dit jaar onze mobiliteit door gebrek aan wagens wat beperkter was, waren we wel verplicht de fuifkes dichter bij huis te kiezen. Met mijn velooke ettelijke kilometers afmalen is nu ook weer niet mijn favoriete bezigheid. Die enkele keren dat we toch met de wagen ergens naartoe gingen zaten we dan ook wel heel krap. Zoals die keer toen we naar Middelkerke gingen, weeral Middelkerke voor de zeefakkeltocht. Met een fakkel in uw poten een dikken kilometer zwemmen in zee. Gelukkig was het met de stroming mee, en gelukkig was de catering ook goe in orde. Het adrenaline-niveau werd op peil gehouden door de paintball, op de terreinen van Crossfire paintball club nabij de 'Drie Vijvers' Tja, dat zijn slechts enkele zaken die me nu te binnen schieten. Voor de rest was ik 's avonds nogal eens van de kaart, en de dingen die ik me nog wel herinner moeten hier ook niet voor iedereen te lezen zijn!  top of page

Woord van dank

Bij deze wil ik ook iedereen bedanken voor de toffe maand. Postoverste Wesley omdat hij mij niet teveel gekloot heeft. De collega-redders van de Leopold omdat ze zo lief voor me waren. In het bijzonder, Soetkin omdat ze mijn reddersplunje gewassen heeft en Annemie omdat ze mijn haar geschoren heeft. Filip en Roland voor de goede zorgen.Alle groentjes omdat ze zich zo gewillig laten dopen hebben. Iedereen waarmee ik een maand op het appartement gezeten heb. Leuk dat er niet gevochten werd! Hendrik omdat hij mij niet doodgemept heeft toen ik hem voor de grap eens vroeger wakker maakte. Vergeten we ook niet de slachterij van Nieuwpoort en vishandel "de zeezot" voor respectievelijk het slachtafval en het visafval. De pluimveehouder wiens naam ik vergeten ben, maar die ondanks de dioxinecrisis genoeg pluimen bezorgde. De onderburen van ons huurappartement omdat ze ons maar één keer verrot gescholden, buitengesloten en mij afgeklopt hebben en dat omstreeks zes uur 's ochtends, hebben die mensen dan geen manieren! De mensen van verhuurbureau "Mullier" omdat ze zo snel ons tweede toilet ontstopt hebben. Sheelt enorm in shijtcapaciteit. Reddingsdienst Koksijde voor hun tof 'fin de Saison', bijna zo goed als het onze! En de talrijken die ik vergeten ben of die ik me gewoon niet meer herinner.

Opmerking: Iedereen lachte wel goed telkens ik mijn cameraatje bovenhaalde, maar ondertussen zit je hier toch ook maar te gapen naar de foto's. Voor al diegene die nergens op een fotooke staan, ge moet maar 'schoonder' lachen als ik het vraag, of niet meer wegduiken als ik een foto neem. More luck next year?

 top of page

Commentaar?

Je wilt uw eigenste zeverkunsten hier ook eens demonstreren. Je hebt zelf ook nog wel wat te vertellen. Wie weet mijn verhaal efkes corrigeren? 't Zou mij alleszins wreed verwonderen. Je kan dit allemaal op de commentaar pagina. Klik er ook naartoe om al het commentaar van die betweters te lezen.

 top of page

Nog meer foto's

 top of page